آتریسا پرنسس کوچولوی مامان و بابا

شاید برای آمدنت دیر کرده ای، وقتی نگاه آیینه را پیر کرده ای، دیری است که آسمان مرا شب گرفته است،خورشید من،برای چه تاخیر کرده ای؟؟       دلم از نبودنت پراست،آنقدر که اضافه اش از چشمانم می چکد... ...

بگذار روزگار هرچه می خواهد پیله کند،چه باک، وقتی یقین داریم که پروانه می شویم... ...

عزیزم امروز ناهار خونه دایی دعوت بودیم، خاله مهناز هم بود،خیلی خوش گذشت و جای تو فرشته نازم خالی بود، حرف از نی نی شد و زن دایی هم میگفت خداکنه پیش بینی مون درست دربیاد و سال 92 هردو نی نی داشته باشیم،منم با اطمینان کامل گفتم همینطورمیشه...میدونی اعتماد به نفس مامانت خیلی بالاست ولی خوب احتمال زیاد داره به جای تودخترقشنگم خدا یه پسرنازبه مامان بده، اما بازم مطمئنم توهم مییای نفسم...   ...

درمقابل تقدیر خداوند مثل کودکی یکساله باش.....! وقتی اورا به هوا می اندازی،می خندد.. .چون ایمان دارد تو اورا خواهی گرفت... اکنون بزرگ شده ایم... می ترسیم ازحوادث...نمی دانم ایمانمان راکجاجا گذاشته ایم...؟؟؟ ...

کوچکترکه بودیم ایمانمان بزرگتر بود، بادبادک می ساختیم،نمی ترسیدیم که باد نباشد ...

                                                                                                            ...